Trek door plaatje met paardenvoer

Dinsdag hadden we een bijeenkomst in het Pavo-hoofdkantoor in Apeldoorn. Eerst ben ik naar Ermelo gereden, omdat ik daar de vorige keer mijn tas had laten staan. Precies op tijd kwam ik binnen en ik kon meteen door naar Sita voor een gesprek over mijn voeding en over hoe ik me voel. Eigenlijk had ik niet zo veel te vertellen, want ik heb het idee dat het best goed gaat met me. We hebben het gehad over de eventuele valkuilen waardoor ik toch te veel zou kunnen gaan eten. Voor mij is dat toch dat ik geen voorraad in huis moet nemen. Geen baal met kleine zakjes chips, want die blijven ‘roepen’ in de kast. Twee keer in de week haal ik wat lekkers wat ik van tevoren heb uitgekozen. Dan kan ik niet in de fout gaan. Natuurlijk moet ik wel gaan leren dat er wel eens wat in huis is dat ik gewoon moet laten staan.

Tussen de middag was er een lezing over overgewicht bij paarden. Erg interessant, alleen niet zo handig om van tevoren te horen dat de lunch is gebracht en dat we nog een uurtje over voer gaan praten. Zelfs van het plaatje met paardenvoer kreeg ik trek. Ik heb veel geleerd over suikers in paardenvoer en wat wel en niet goed is voor een (dik) paard.

Ergens stond mij bij we bij deze bijeenkomst niet gefilmd zouden worden. Dat had ik verkeerd begrepen! We kregen een interview over hoe het nu met ons gaat. Eindelijk in beeld zonder ‘caphoofd’. Nu weer met spanning wachten op het volgende filmpje.

Linda